حسرت عشق

حسرت عشق

در  کنج   دلم   عشق   کسی خانـه ندارد 

  کس جای دریـن  خانه ی ویرانـه ندارد

دل  را  به  کف هر  که دهم باز  پس آرد 

   کس    تاب   نگهـداری  دیوانـه  ندارد

دربزم جهان جز دل حسرتکش ما نیست 

   آن شمع که می سوزد  و پروانه  ندارد

دل خانة عشق است خدا را به که گویم   

  کآرایشی از عشق کس این خانه ندارد

گفتم مـه من  از چـه  تو  دردام  نیفتی   

  گفتا  چه  کنم :  دام  شـما دانه  ندارد

در  انجمـن  عقل  فروشـان   ننهـم  پای   

   دیـوانـه  سر   صحبــت  فـرزانه  ندارد

تا  چند  کنی  قصـه  ز  اسکندر  و  دارا

ده روزة  عمر این  همـه  افسانه ندارد

/ 0 نظر / 74 بازدید